mektup

okudum son cumlelerin yankinlandi duvarsi beynimde korkunc bir hisle yandi (anladim )sevgi ask degil sana hissettiklerim । hissettigim seyler sonra sonra degisen kucuk kiz cocugunun simarik istekleriydi hep...hep ve yine gec anladim .

her ne kadar kucuk simarik bir kiz cocugu olsada icimde , bir anda suratina tokat atan yasli menapozlu bir kadin duruyor karsisinda। yanaginda biraktigi bes parmak izine bakmadan TOPLAN !!!! diyor daha da bagirarak . (anladim diyorum sana )

cunku anlamaya cok ugrastim ...
sana gelirken binlerce “ben ”le , binlerce farkli insanla tartisip geliyorum beynimde . anlamak zorundaydim.. bildim ve bildiklerimi unutarak geldim
oysa yanindayken akvaryumun icindeki nefes almasini beceremeyen balik kiziyim . yaklastikca yanima ,su yuzune cikmak istiyorum ayaklarimi sallayarak. sonra bir anda anliyorum ...ayak dediklerim aslinda solungaclarim . yigiliyorum bir yosunlu tasin ustune agliyorum gozyasim karisiyor akvaryumun suyuna gozyasimda kirleniyorum. .
sen anlamiyorsun ama ben biliyorum .ben biliyorum sana gelirken bu sonsuz ikilemleri celiskileri ,icice giren birbirinden bagimsiz paralel dusunelerimin nerede birlestigini ...
sesim kisiliyor.. nefes alamiyorum...susuyorsun diyorsun hep.. tum gevezeligimde dahi suskundum cunku ...hic birsey anlatmadim ben sana
hirsim icinde seni bulmaya calisiyordum sadece... bilemeyecegin bir yaris icine girdim ben seninle . ve neden oldugunu bilemedigim sebepler vardi .Sebeplerimi sende(!) bulurum sandim .
yazmaya basladim . uzun cumleler kurdum bildigin birkac yuz kelimeden olusan bir anda sildim hepsini . gereksizdi cunku .

Degildi !. yazmak istedigim seyler...hic biri onlar degildi .

..........................

yazamadigimi farkettim sana . gomuldu harfler klavyenin icine . guldum ....kalem kagitla daha kolaydi sanki . teknoloji milenyum devri derken dustugum su caresizlige bak .
hayati kolaylastiyordu ama yazmayi da kolaylastiriyor muydu ? oysa dusunmeyi daha da zorlastiriyordu klavye basinda oturmak .
milyonlarca insana bir ekran kadar uzaktim milyonlarca iliskiye bir harf, bir selam diyecek kadar yakin .
siirler okudum insanlarin siir anlayislarina baktim , (anladim ...)
ironikti herkes . herkes binbir kelime icine saklamisti duygularini ...ben yuregimi actim ne hissettimse tek kelimeyle yazdim sana (sanirim )...
...............
yillar var biliyorsun etrafta divane dolanisim ama ne istedigimi su gibi biliyorum artik .
Ve simdi bilgisayarimin basina gectim . umarsizca yazmaya basladim( anladim .)
Yazmamanin bende imkansiz oldugunu . her gun dolmusta yatakta , toplanti basindayken neler dusundugumu hatirladim . neler yazmak istedigimi .

Ve simdi yillardir hapishanede kadina muhtac erkek gibi isiriyorum kagidin kelimelerin omuzunu , dudaklarina saldiriyorum cumlelerin , icine girip girip cikiyorum bakir dusuncelerin . kendi beynimde kendi fikrimin irzina geciyorum defalarca . dusunceler yorgun ve islak
Oyle bir his ki bu defalarca zevkten bosaliyormus gibi yazdikca yazasim geliyor.
Geliyor geliyor .. geliyorum . A4 ekraninda bir klavyede orgazm oluyorum ve sadece yazdigim icin ...
Ne yazdigim ne onemi yokken ustelik.
Bir anda akan, kapatilmisda saliverilmis baraj suyuyum .Sikismisim megerse yillarca.... duvari asindirmisim carparak. Simdi ... simdi patlayan ve nereye akacagini sasirmis su kutlesiyim dagiliyorum her yana .. ve onumde ne varsa alip goturuyorum kendimle beraber . ve isik saciyorum enerjim ondan olsa gerek .

Saatlerce gunlerce yazabilecekmisim gibi yazdiklarim okunacakmis gibi okunanlar sevilecekmis gibi mutluyum . gozlerim kisik .
Gozlerim de bir isik parmaklarim durmuyor parmaklarim ilk defa tum harflerin yerini buluyor hizla . her harf parmaklarimin ucuna yapisiyor sanki beni yaz der gibi hizla geliyor parmaklarimin onune , karinca gibi gorunyor su an ellerim siyah klavyemin ustunde ....